1)      jednostronne czynności prawne np. przyrzeczenie publiczne uregulowane w art. 919 i nast. k.c. oraz zobowiązane wekslowe uregulowane na podstawie przepisów Prawa wekslowego,

2)      bezpodstawne wzbogacenie polegające na uzyskaniu korzyści majątkowej kosztem innej osoby bez podstawy prawnej, uregulowane w art. 405 k.c.

3)      czyny niedozwolone jako zdarzenia, w których powstaje szkoda, za którą ustawa czyni kogoś                                   odpowiedzialnym,

Umowa stanowi czynność prawną, w której występują przynajmniej dwie strony. Może mieć ona charakter jednostronnie zobowiązujący bądź dwustronnie zobowiązujący. W przypadku umów jednostronnie zobowiązujących zasadniczo jedna ze stron jest dłużnikiem, zaś druga strona jest wierzycielem. Inaczej jest w przypadku umów dwustronnie zobowiązujących, gdzie każda ze stron jest jednocześnie dłużnikiem i wierzycielem.

Przykład:    - Umową jednostronnie zobowiązującą jest umowa darowizny, w której strona umowy, zwana darczyńcą zobowiązuje się do nieodpłatnego świadczenia na rzecz drugiej strony, zwanej obdarowanym. A zatem podmiotem zobowiązanym jest tylko jedna strona. Obdarowany zawierając umowę darowizny co do zasady nie przyjmuje na siebie żadnych zobowiązań.

                   - Umową dwustronnie zobowiązującą jest umowa sprzedaży, umowa zlecenia, czy też umowa o roboty budowlane.